Geschiedenis

Het ontstaan van niet zomaar een Zeilschool.

Stichting Zeilschool Eendracht bestaat al sinds 1975. We geven les op, en vanaf ons terrein op één van de mooiste stukjes land in het Groene Hart van de Randstad, De Kagerplassen. In snelle open polyester boten met een houten dek, de 16m2. Vier weken in het jaar. Maar zo is het niet altijd geweest. Een korte geschiedenis willen we U niet onthouden.

De zeeverkennersgroep ‘Van Wassenaer Van Obdam’ in Wassenaar. Daar is het allemaal begonnen. De groep, die in de weekenden zeilde op de Kagerplassen nabij Leiden had in 1965 het oog laten vallen op een motortjalk, om die te gaan gebruiken als moederschip voor de verkenners, als thuisbasis op het water. Helaas werd deze tjalk gevonden op een sloop. En wat daarvandaan komt is niet altijd in perfecte staat. Onder de roest en in zeer slechte staat werd zij gekocht.

Onder leiding van schipper Hoogduin werd de Eendracht geheel opgeknapt, opnieuw geschilderd en ingericht. Het schip werd zo ingericht dat er door iedereen aan boord geslapen kon worden. Een heus wachtschip voor een scoutinggroep. Echter het opknappen en onderhoud van zo’n schip kost een aardige duit. Er moest dus geld komen om het opknappen te financieren. De scoutinggroep ging oud papier ophalen en oliebollen bakken. Er werden van allerlei activiteiten georganiseerd om het benodigde geld bijeen te krijgen. In de zomermaanden begonnen de zeeverkenners les te geven aan andere verkenners en geïnteresseerden.

Door al deze inzet lukte het om de aankoop en de revisie van de motortjalk te financieren. De tjalk werd ‘Eendracht’ genoemd, genoemd naar het vlaggenschip van Admiraal Jacob Van Wassenaer Obdam, dat toevalligerwijs de lucht in vloog toen het een kanonsschot van de vijand in de kruitkamer ontving.

De weken in de zomer dat er les gegeven werd aan gegadigden uit de omgeving door de verkenners werden steeds populairder. In 1975 werd besloten om een zeilschool op te zetten vanuit de scoutinggroep, maar die wel zelfstandig zou opereren. In tenten werd er geslapen en er werd les gegeven in de stalen vletten en schouwen van de verkenners. Er werden koeienpramen gehuurd om te dienen als drijvende steiger om les op te geven zonder elke keer afhankelijk te zijn van vaste steigers, om afhankelijk te zijn van land. Stichting Zeilschool Eendracht was ontstaan, de eerste ‘echte’ Zomerzeilweken werden georganiseerd, het jaar is 1976.

Binnen enkele jaren was de Zeilschool uitgegroeid van twee zeilweken in het jaar naar vier. De faciliteiten die het Boterhuiseiland bood (het thuiseiland van de scouting), waren niet meer toereikend. Er werd uitgekeken naar een nieuwe locatie. Deze werd gevonden aan het Zweiland, bij camping De Horizon. Ook de stalen boten werden vervangen door snelle open boten van zes meter, verlengde BM’s genoemd. Nu zijn dat boten van het type ’16m2′. Een enkele keer zijn er zelfs vijf cursistenweken achter elkaar gedraaid, maar meestal bleef het bij vier weken in het jaar.

Eind jaren tachtig besloot de eigenaar van camping De Horizon dat hij op de plek waar de Zeilschool altijd plaat vond stacaravans ging plaatsen. De Zeilschool moest weer verhuizen. Onze Grote Botenverhuurder, Meneer Loogman, had nog wel enkele connecties rond de Kagerplassen en wist ons in contact te brengen met Boer Verweij. Hij had land aan de andere kant van de Kagerplassen, aan de Ade. Nadat alles beklonken was opende de Zeilschool het volgende jaar haar deuren op de Kaspolder aan de Ade. In 1991 werd daar het derde lustrum van de Zeilschool gevierd. Met in die weken een neptrouwfeest, dat later een generale repetitie bleek.

Het is wel wennen geweest die eerste paar jaren. Gewend dat we waren om gelijk op het open water te zijn, moeten we nu eerst een stuk varen voordat we daar zijn. Gelukkig bleek dat juist een aanvulling te zijn op de charme van de Zeilschool. De mogelijkheid om drie varianten te kiezen geeft voor elk zeilniveau een leerzame weg richting de ‘Grote Plas’.

Zo is er de weg via de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder welke altijd een uitdaging biedt in de drukke zomerweekenden. Of de Ade volgen met al haar bochten en rondvaartboten. En de kortste route via de Boerenbuurt. Een prachtig stukje water verboden voor de gemotoriseerde tupperware die onze wateren bevaren. Een stuk water dat altijd moeilijk is om te doorkruisen. Of juist een kleine oase van rust in de hectische Randstad. Hier waan je je even niet op de wereld, maar in je éigen wereld. De Boerenbuurt, de verschrikking van vele examenkandidaten door haar draaiwinden en wispelturige diepte verschillen; rustpunt op heen en terugreis als het hard waait.

De Zeilschool voelt zich steeds beter op deze nieuwe plek. Er is een nieuwe grote witte tent aangeschaft die multifunctioneel bleek te zijn, (je kunt er zelfs een tractor met aanhangwagen in kwijt) en een boogtent die een nieuw zeildoek gaat krijgen. Er zijn nieuwe douchefaciliteiten gebouwd en de steigers zijn verbeterd. We hebben de nu de beschikking over twee kookplekken, dankzij de komst van de Nautilus, een omgebouwde SRV-wagen, die nu dienst doet als keuken en Nautisch klushok. De witte tent is één van de blikvangers van onze Zeilschool. Een veertig meter lange motortjalk die rustig aan een dijk ligt terwijl er dertig cursisten overheen lopen is echter hét gezicht van de Zeilschool. De rustieke aanblik van tien zeilboten die liggen te dobberen aan hun landvasten. En de gele Zeilschoolvlag die boven alles uittorent.

Soms zijn er ook mindere tijden geweest in de historie van de Zeilschool, maar elke keer weer zijn we er bovenop gekomen. In een tijd die steeds meer multifunctionele watersportkampen voortbrengt en ‘extreme-sports’ is de Zeilschool begonnen aan het traject tot erkenning als CWO-Zeilschool. Dit traject hebben we zo goed doorlopen dat wij nu door het CWO gezien worden als de toonaangevende

Zeilschool rond de Kagerplassen op het gebied van zeilinstructie. Ook internationaal zijn we bekender geworden. We hadden al cursisten van over de hele wereld, maar de stranding van de driemaster Eendracht voor de Britse kust enkele jaren geleden heeft ons heeft onze website veel ‘hits’ opgeleverd.

Nu we deel uitmaken van een nationale organisatie is onze traditionele zeilstructuur veranderd. Cursisten die volgens die traditie les kregen zijn nu zelf instructeur en houden de traditie nog steeds in ere, maar wel volgens onze nieuwe doelstellingen. De eerste kinderen van oud-medewerkers staan bijna voor onze deur…

De Zeilschool heeft een ontwikkeling doorgemaakt van kleine zeeverkennerszeilschool naar een nationaal erkende zeilschool waarbij kwaliteit hoog in het vaandel staat. Groot is de Zeilschool niet te noemen. Wel nog steeds gezellig en ongeremd. En dat zal wel zo blijven, aan de historie kan het niet liggen!